Los Angeles Crimes

Pagsusuri ni Norviv

Sa unang paglalaro ko ng Los Angeles Crimes, ang pinakamalinaw na impresyon ko ay hindi ito tipikal na action game na may mahabang tutorial at sunod-sunod na utos. Mas malapit ang pakiramdam nito sa isang bukas na sandbox kung saan ikaw ang nagtatakda kung paano gagamitin ang oras mo: maglibot, sumubok ng iba’t ibang galaw, makipagsagupaan, o gumawa ng sarili mong maliit na senaryo. Dahil dito, mas nagiging mahalaga ang kalayaan kaysa sa isang mahigpit na kuwentong kailangang sundan.

Ang ganitong disenyo ang pangunahing dahilan kung bakit sulit itong subukan ng mga manlalarong naghahanap ng mabilis at malayang aksiyon sa telepono. Hindi ko ito tinitingnan bilang kapalit ng malalaking open-world console game. Sa halip, isa itong mas magaan at mas tuwirang karanasan para sa mga sandaling gusto ko ng paggalugad at kaguluhan nang hindi kailangang maglaan ng mahabang oras sa isang kampanya.

Kalayaan ang tunay na lakas ng sandbox na ito

Ang larong ito ay isang action game na binuo ni Mohammad Alizadeh. Ang buod nito sa tindahan ay tumutukoy sa isang bukas na world sandbox, at iyon din ang pinakamagandang paraan para ipaliwanag ang aktuwal na dating nito. Hindi ako agad itinutulak sa isang linear na misyon. Sa halip, binibigyan ako ng espasyo para tuklasin ang kapaligiran at alamin sa sarili ko kung anong uri ng paglalaro ang mas masaya sa kasalukuyang sandali.

May kakaibang halaga ang ganitong approach sa mobile. Kapag may ilang bakanteng minuto ako, puwede kong buksan ang laro at magsimulang gumalaw nang hindi muna kinakailangang alalahanin ang maraming kuwento, inventory, o komplikadong progression. Kapag mas mahaba ang oras ko, maaari kong gamitin ang parehong kalayaan para gumawa ng mas organisadong eksena o mag-eksperimento sa mga kilos ng karakter at sa paligid.

Para sa akin, ang pinakamalaking saya ay nagmumula sa pagiging hindi mahigpit ng sandbox. Ang isang simpleng paglalakad sa mapa ay maaaring mauwi sa biglaang aksiyon, habang ang isang planong maglaro nang mahinahon ay puwedeng baguhin ng isang hindi inaasahang sagupaan. Hindi man ito laging kasing-polido ng mga premium na alternatibo, may sariling aliw ang pakiramdam na hindi ako basta sumusunod sa checklist.

Kapaki-pakinabang ang malayang paglalaro sa maiikling session

Isang praktikal na halimbawa: kung naghihintay ako ng masasakyan o may pahinga sa pagitan ng mga gawain, mas madali kong binubuksan ito kaysa sa isang larong nangangailangan ng mahabang commitment. Maaari akong maglaro nang sandali, maglibot, subukan ang isang ideya, at magsara nang hindi pakiramdam na may malaking bahagi ng kuwento akong naputol. Para sa mobile player na ayaw ng sobrang daming paghahanda, mahalagang bentahe iyon.

May halaga rin ito para sa mga manlalarong mahilig mag-eksperimento. Sa halip na hanapin agad ang “tamang” paraan, maaari kong gamitin ang kapaligiran bilang lugar ng pagsubok. Ang ganitong istilo ay mas nakakaengganyo kapag gusto kong ako mismo ang gumawa ng sitwasyon sa halip na hintayin ang laro na magbigay ng eksaktong susunod na hakbang.

Gayunman, hindi ibig sabihin ng sandbox na palaging malinaw ang layunin. May mga pagkakataong kailangan kong gumawa ng sarili kong dahilan para magpatuloy. Kung mas gusto mo ang larong laging may malinaw na objective, reward, at direksiyon, maaaring maramdaman mong kulang ang gabay dito. Ang kalayaan ay lakas nito, pero para sa ibang tao, maaari rin itong maging kawalan ng focus.

Mas madaling pahalagahan kapag tama ang inaasahan

Ang isang karaniwang pagkakamali ay ikumpara agad ito sa malalaking open-world action title na may masinsing kuwento, mas detalyadong mundo, at mas makinis na presentasyon. Hindi iyon ang tamang sukatan para sa akin. Ang mas makatarungang tanong ay: nagbibigay ba ito ng mabilis na sandbox action na madaling balikan? Sa puntong iyon, may malinaw itong silbi.

Kung galing ka sa isang story-driven na laro, maaaring mapansin mong mas kaunti ang emosyonal na direksiyon. Kung galing ka naman sa isang competitive shooter, maaaring hindi sapat ang diin nito sa eksaktong balanse at tuloy-tuloy na kompetisyon. Ang tunay na lugar nito ay nasa pagitan: isang malayang action playground para sa mga gustong maglaro ayon sa sariling ritmo.

Mga bagay na dapat mong subukan bago humusga

Sa unang session, hindi ko irerekomendang magmadali agad sa pinakamagulong bahagi. Mas kapaki-pakinabang na maglaan muna ng oras sa paggalaw, pagtingin sa espasyo, at pag-unawa kung paano tumutugon ang karakter sa mga utos. Sa ganitong paraan, mas madali mong makikita kung ang kontrol ay bagay sa iyong mga kamay at kung komportable ka sa bilis ng aksiyon.

Ang isa pang magandang paraan ay ang magtakda ng maliit na personal na layunin sa bawat paglalaro. Halimbawa, maaari mong gawing layunin ang paggalugad sa isang lugar, pagbuo ng isang maikling eksena, o pagsubok ng ibang approach sa parehong sitwasyon. Dahil hindi laging nagmumula sa laro ang malinaw na direksiyon, ang ganitong sariling sistema ang tumutulong para hindi maging basta paikot-ikot ang session.

Kung naglalaro ka sa mas maliit na screen, mas mabuting panatilihing simple ang mga galaw at huwag sabay-sabay na pindutin ang napakaraming utos. Sa aking karanasan, mas nagiging kontrolado ang aksiyon kapag iniisip ko ang bawat galaw bilang hiwalay na hakbang kaysa piliting gawin ang lahat nang sabay. Hindi nito binabago ang mga limitasyon ng mobile controls, pero nakatutulong ito para mabawasan ang kalituhan.

Ang mga limitasyon ay nasa polish at pangmatagalang direksiyon

Ang pinakamahalagang kahinaan nito ay ang kakulangan ng malinaw na pangmatagalang motibasyon para sa ilang manlalaro. Kapag nasubukan mo na ang pangunahing uri ng sandbox na iniaalok nito, maaaring kailanganin mong ikaw mismo ang maghanap ng bagong paraan para manatiling interesado. Para sa akin, mas bagay itong larong binabalikan kapag naghahanap ako ng partikular na mood, hindi iyong palagi kong paglalaruan bilang pangunahing title.

May friction din sa paglipat mula sa ideya patungo sa eksaktong aksiyon. Sa isang sandbox, mahalaga ang pakiramdam na mabilis at natural ang kontrol. Kapag hindi agad tumugon ang isang galaw ayon sa inaasahan, nababawasan ang saya lalo na sa mas mabilis na eksena. Hindi ito dahilan para itapon ang laro, pero kailangan mong tanggapin na bahagi ng karanasan ang pag-aadjust sa mobile interface.

Ang teknikal na presentation ay maaari ring makaapekto sa unang impresyon. Hindi ko ito irerekomenda sa taong ang pangunahing hinahanap ay high-end visuals, napakadetalyadong animation, o cinematic na kalidad. Mas nakatuon ito sa posibilidad ng paglalaro kaysa sa pagiging perpekto ng bawat visual na detalye. Kapag malinaw sa iyo ang trade-off na iyon, mas magiging patas ang pagtingin mo rito.

May isa pang mahalagang konsiderasyon: ang content rating nito ay 16+. Hindi ito larong dapat basta ibigay sa mas batang manlalaro dahil lamang libre itong i-download. Kung magagamit ito sa isang shared device, makabubuting isaalang-alang ng magulang o guardian kung angkop ang uri ng aksiyon at tema para sa gagamit.

Sino ang makikinabang sa libreng format nito?

Libre ang laro, kaya mababa ang hadlang para subukan ito. Para sa akin, pinakamaganda ito para sa taong mahilig sa open-world action ngunit ayaw agad pumasok sa isang napakalaking download o mahabang campaign. Ang kasalukuyang bersyon ay 1.9.6 at gumagana sa Android 7.0 o mas bago, kaya may pagkakataon itong maging praktikal sa mga gumagamit ng hindi pinakabagong telepono.

Gayunman, ang minimum operating system ay hindi garantiya na pare-pareho ang magiging karanasan sa lahat ng device. Ang mas lumang telepono ay maaaring hindi magbigay ng parehong ginhawa sa mas masiglang eksena kumpara sa mas bagong hardware. Kung sensitibo ka sa frame consistency o mabilis uminit ang iyong device sa 3D games, dapat mong subukan muna ito nang maikli at tingnan kung komportable sa iyo ang performance.

Malawak ang naging pagtanggap dito: mayroon itong average na 4.4 mula sa humigit-kumulang 658 libong ratings at mahigit 50 milyong install. Ipinapakita nito na marami ang naaakit sa konsepto nito, pero hindi ibig sabihin na pareho ang gusto ng bawat naglaro. Ang mataas na bilang ng gumagamit ay magandang senyales na may audience ito, ngunit ang personal na fit ay nakasalalay pa rin sa kung gusto mo ng sandbox freedom o mas istriktong game structure.

Kung naghahanap ka ng larong puwedeng gawing creative playground, magandang kandidato ito. Maaari mo itong gamitin para sa impromptu role-play, simpleng pag-eeksperimento sa galaw, o mabilisang aksiyon kapag ayaw mo ng masalimuot na setup. Ang mga manlalarong mahilig gumawa ng sariling senaryo ang malamang na mas matagal na makakakuha ng halaga rito kaysa sa mga umaasa sa sunod-sunod na unlock at reward.

Sa kabilang banda, mas mabuting lumipat sa ibang uri ng laro kung ang pangunahing hanap mo ay malalim na kuwento, maingat na pagkakabalangkas ng misyon, o mahigpit na competitive balance. Hindi ko pipilitin ang larong ito sa isang kaibigang gusto ng purong story campaign, dahil maaaring maramdaman niyang masyadong bukas at kulang sa direksiyon ang karanasan.

Paano ito naiiba sa karaniwang alternatibo?

Kung ikukumpara sa tradisyonal na action game sa mobile, mas kaunti ang pakiramdam na may sinusundan kang fixed route. Sa mga larong may malinaw na level structure, alam mo kung ano ang susunod na gagawin at kung paano sinusukat ang progreso. Dito, ang gantimpala ay mas nakasalalay sa mismong eksperimento at sa mga sitwasyong nabubuo habang naglalaro.

Kung ikukumpara naman sa isang malaking open-world title, mas direkta ang layunin nito. Hindi mo kailangang tratuhin ito bilang pangmatagalang digital na buhay na may napakaraming sistemang kailangang matutunan. Ang kapalit nito ay mas kaunting lalim sa ilang aspeto at mas kaunting dahilan para magpatuloy kapag naubos na ang bago sa sandbox.

Para sa akin, ang pinakamalapit na alternatibo ay hindi isang partikular na laro kundi ang buong klase ng mobile action sandbox. Sa ganitong paghahambing, panalo ito sa pagiging madaling lapitan at sa kalayaang ibinibigay nito. Natatalo naman ito kung ang sukatan ay cinematic storytelling, pinong kontrol, at tuloy-tuloy na progression. Mahalaga ang pagkakaibang ito bago ka mag-download para hindi mo hingin dito ang bagay na hindi naman sentro ng disenyo nito.

Mga praktikal na tanong bago i-install

Kung iniisip mong kailangan mo ng malakas na koneksiyon para lang makapaglaro, hindi iyon ang unang bagay na dapat maging batayan ng desisyon mo mula sa simpleng sandbox nature nito. Ang mas mahalagang tanong ay kung kaya ng iyong device ang 3D action nang hindi nagiging sagabal ang init, lag, o hindi komportableng kontrol. Subukan ang maikling session at suriin kung maayos sa iyo ang paggalaw bago maglaan ng mas maraming oras.

Kung nag-aalala ka naman na baka mabilis itong maubos, tandaan na hindi pareho ang halaga nito para sa lahat. Para sa taong gumagawa ng sarili niyang layunin, mas matagal itong maaaring maging masaya. Para sa taong nangangailangan ng tuloy-tuloy na bagong misyon, maaaring mas mabilis mawala ang interes. Ang estilo ng manlalaro ang mas malaking salik kaysa sa simpleng dami ng oras na inilaan sa pag-install.

Kapag gusto mo ng mas tahimik na paggamit, maaari mong piliing maglaro sa mga sandaling hindi ka nagmamadali. Ang sandbox ay mas kaaya-aya kapag may oras kang mag-adjust sa kontrol at mag-obserba sa paligid. Sa pagmamadali, mas napapansin ang magaspang na bahagi ng karanasan; sa mas mahinahong session, mas lumilitaw ang pagiging malaya nito.

At kung iniisip mong sapat na ang mataas na user count para masabing siguradong para sa iyo ito, hindi ako ganoon kasimple tumingin. Ang mahigit 50 milyong install ay nagpapakitang malaki ang interes ng publiko, habang ang 4.4 na average ay nagpapahiwatig ng positibong pagtanggap. Pero ang tunay na pagsubok ay kung mas gusto mo ba ang sariling eksperimento kaysa sa larong laging nagsasabi kung ano ang susunod.

Hatol ko matapos itong gamitin

Sa huli, ang Los Angeles Crimes ay isang libreng mobile action sandbox na may malinaw na personalidad: inuuna nito ang kalayaan, mabilisang aksiyon, at sariling paraan ng paglalaro kaysa sa perpektong polish o mahigpit na campaign. Iyon ang dahilan kung bakit ko ito irerekomenda sa mga manlalarong gustong maglibot at lumikha ng sariling sitwasyon nang walang malaking commitment.

Hindi ko ito tatawaging perpektong open-world experience. May mga sandaling ramdam ang limitasyon ng kontrol, at maaaring kulang ang pangmatagalang direksiyon kung hindi ka sanay gumawa ng sarili mong layunin. Ngunit ang mga kahinaang iyon ay hindi nag-aalis sa pangunahing halaga nito. Kapag tinanggap mong playground ito at hindi kapalit ng isang malaki at cinematic na laro, mas nagiging malinaw kung bakit maraming tao ang naaakit dito.

Ang developer na si Mohammad Alizadeh ay nakagawa ng karanasang madaling simulan at may sapat na kalayaan para maging iba-iba ang bawat session. Para sa akin, pinakamainam itong i-install ng taong gusto ng malayang aksiyon sa mobile, may pasensya sa pag-aadjust sa kontrol, at hindi nangangailangan ng palaging bagong kuwento. Kung ikaw iyon, sulit itong bigyan ng pagkakataon. Kung mas mahalaga sa iyo ang eksaktong polish, malalim na narrative, at malinaw na progression, mas makabubuting humanap ng ibang action game na mas nakatuon sa mga iyon.